8 Aralık 2014 Pazartesi

ORDA DUR ANNE,ORDA DUR BABA

Neden anneler,babalar sabırsızdır.Sadece kendi çocukları dünyanın merkezinde gibi davranırlar.Onların sosyalleşme sürecine müdahele etmek isterler.Neden başarısızlıklarında acımasızca eleştirirler onları.Müdahalelerinin onlara zarar vereceğini düşünmezler.Amaç onlara rehberlik etmektir.Kalıba sokmak değil.1.sınıf öğretmeni olarak son 2 haftada yaşadığım bazı olaylar beni hayretler içerisinde bıraktı.
Yazı çalışmasında hataları çok olduğu için annesinin  ağlattığı,isyan etmesini sağladığı,annem çok konuştu,beslenmemi bitiremedim diye gözyaşı akıtıp annesinin sınıftan çıkmasını bekleyen ALİ.
Daha ilk teneffüste torunumu özledim onu görmeye geldim deyip çocuğun teneffüsteki oyun hakkını elinden alan ANNEANNE.
Yanındaki arkadaşıyla tartışıyor,yan yana oturtmayın,ayırın diyen  ANNE.
Sınıfta tüm çocukların zekalarının normal olmayacağını ve bazı çocukların sosyalleşme konusunda sorun çıkarabileceğini bilmeyen,manevi sıkıntılarla büyüyen bu konuda yardıma ihtiyacı olan öğrencileri görmezden gelen diğer çocukların EBEVEYNLERİ.
Sizlere söylüyorum.Benim çocuklarım,başarısızlıktan ders almayı kendileri öğrenecek.Benim çocuklarım, sosyalleşecek.Benim çocuklarım,arkadaşlarıyla geçinmeyi,dostluğun değerini kaaçrak değil,üzerine giderek öğrenecek.Benim çocuklarım tüm sıkıntılarının yanında büyüklerinin olduğunu bilecek ve desteklenecek.
Rehber olun,yol gösterin ama çok müdahale etmeyin çocuklarımıza